Eén daad van vriendelijkheid van een vreemde die ons gezin veranderde.
Jaren geleden reden mijn vrouw en ik ‘s avonds laat naar huis toen onze auto midden in de nowhere pech kreeg.
Het was lang voordat er mobiele telefoons bestonden, en we hadden geen manier om hulp in te roepen. Toen de duisternis inviel en de bezorgdheid toenam, stopte een student en bood ons een lift naar de stad aan.
Dankbaar probeerden we hem te betalen voor zijn moeite. Hij glimlachte alleen maar en zei: « Geef het maar door. »
Zijn woorden bleven ons bij, maar zoals zoveel kleine wonderen vervaagde het moment uiteindelijk naar de achtergrond van onze herinnering.
Jaren later kwam die nacht weer in mijn herinnering terug.
