Toen Mama Vee besloot het stadsleven achter zich te laten, ging het haar niet om comfort of trends, maar om het vinden van rust en balans. Na verloop van tijd realiseerde ze zich dat een rustige omgeving en een langzamer tempo belangrijker voor haar waren dan constante drukte. Haar reis begon met wonen in een omgebouwde schoolbus, een bescheiden ruimte die perfect aansloot bij haar onafhankelijke karakter.
Naarmate ze meer dieren uit het asiel opving, werd het echter duidelijk dat ze een stabielere en praktischere woonsituatie nodig had. Een onverwachte kans deed zich voor dankzij de vriendelijkheid van een buurman, die haar een ongebruikte caravan aanbood. De caravan was oud en versleten, maar vertegenwoordigde mogelijkheden in plaats van beperkingen.
