Een nalatenschap die nog steeds inspireert.
Hoewel mechanisatie en de chemische industrie het aftappen van hars tegenwoordig tot een historische curiositeit hebben verbannen, blijft dit ambacht belangstelling trekken. In sommige regio’s houden liefhebbers de praktijk in stand, al is het maar om deze door te geven. En de groeiende interesse in natuurlijke producten en lokale grondstoffen brengt dit vergeten ambacht weer in de schijnwerpers.
Het is ook een onderdeel van ons landelijke erfgoed dat langzaam weer tot leven komt. Lokale musea organiseren demonstraties, ambachtslieden herontdekken de deugden van hars en sommige cosmeticabedrijven richten zich opnieuw op de voordelen van dennenhout. Bewijs dat deze oeroude band tussen de mensheid en het bos niet volledig verbroken is.
