Vaderdag was een betekenisvolle dag waarop mijn familie mij in het zonnetje zette, maar toen mijn dochter me een geheim vertelde dat me bijna het hart brak, ontdekte ik een waarheid die me dwong om actie te ondernemen.
Mijn dochter Lily is vijf. Ze is mijn alles, grappig en vol verwondering!
Lily geeft me het gevoel dat ik een held ben, alleen al door me te vragen de pindakaaspot open te maken. En ik was blij dat ik haar vader mocht zijn.
Mijn vrouw, Jessica, en ik kregen Lily kort na onze bruiloft. We hadden niet gepland om zo snel ouders te worden, maar we waren er klaar voor.
Ik ben elektricien, 40 jaar oud, ervaren, niet bepaald opvallend, en Jess runt een fotostudio in onze garage.
Vorige week haalde ik Lily op van de peuterspeelzaal. Ze klom op de achterbank, ruikend naar vingerverf en rozijnen, en zei iets waar ik van schrok.
« Papa, mogen we mijn echte vader uitnodigen voor het Vaderdagdiner? »
Mijn voet gleed van het rempedaal! We kwamen abrupt tot stilstand.
‘Jouw… echte vader?’ vroeg ik.
Ze beefde, haar krullen veerden op en neer.
‘Ja! Hij komt als je aan het werk bent,’ zei ze.
Ik had moeite om te bevatten wat ze zei en kampte ook met ontkenning. Ik draaide me om en keek haar aan en antwoordde: « Misschien heb je iets door elkaar gemengd, schatje. »
‘Nee, nee,’ zei ze.
