Met behulp van gegevens van bijna 379.000 deelnemers aan de UK Biobank (40 tot 69 jaar) concentreerde het team zich op 92 genetische markers die verband houden met frequent dutjes doen. Deze werden vervolgens vergeleken met hersenscans en cognitieve prestatietests.
Dutjes en de natuur
Om invloeden van leefstijl of omgevingsfactoren uit te sluiten, gebruikten onderzoekers een methode genaamd Mendeliaanse randomisatie, waarbij genetische eigenschappen die bij de geboorte vastliggen, worden onderzocht. Hierdoor konden ze vaststellen of de neiging om een dutje te doen een oorzakelijk verband had met de hersengezondheid – en niet alleen een correlatie ermee.
Wat het onderzoek aantoonde
Dit is wat ze ontdekten:
