Twintig jaar nadat ze Teddy van haar vader had gekregen, ontdekte ze iets onverwachts daarin.
Zelfs in de meest kwetsbare en onzekere momenten van het leven herinnert het universum ons er op subtiele wijze aan dat er nog steeds schoonheid bestaat.
Ik verloor plotseling mijn vader toen ik 10 was. Het laatste cadeau dat hij me gaf was een zingende teddybeer. Ik bewaarde hem en 20 jaar later gaf ik hem aan mijn zoon toen hij 7 werd.
We moesten er batterijen in doen om hem weer te laten zingen. Ik opende hem en verstijfde helemaal toen ik iets heel onverwachts zag.
Naast het batterijvakje had hij een klein cassettebandje gelegd. Ik kan niet geloven dat ik dit bandje nu, 20 jaar na zijn dood, heb gevonden. Ik pakte een recorder en begon ernaar te luisteren. Ik kreeg kippenvel.
