Drie maanden na mijn scheiding deed ik een belofte aan mijn vijfjarige dochter die belangrijker was dan wat dan ook: Kerstmis zou nog steeds Kerstmis voelen. Ons leven was van de ene op de andere dag veranderd – een nieuw huis, nieuwe routines en een stilte die er voorheen niet was geweest. Elke avond na het werk versierden we samen het huis. Ze stond op de veranda als een kleine toezichthouder en herinnerde me eraan dat lichtjes nooit eenzaam horen te zijn.
