De meesten van ons herkennen zich wel in het feit dat we vaak de meningen en vragen van anderen over het krijgen van kinderen te horen krijgen.
Tegenwoordig heerst er in de maatschappij een stille druk om een goede baan te hebben, een partner te vinden, te trouwen en kinderen te krijgen. Echtgenoten die ervoor kiezen geen kinderen te krijgen, moeten die beslissing daarom vaak aan anderen verantwoorden. Mensen die zo’n beslissing niet begrijpen, kunnen nogal onhandig zijn en persoonlijke vragen stellen die hen helemaal niets aangaan.
Deze vragen kunnen vaak erg persoonlijk en onaangenaam zijn en de ontvanger een ongemakkelijk gevoel geven, vooral als er gevraagd wordt waarom ze ervoor gekozen hebben geen ouder te worden.
Helaas kan het niet hebben van kinderen worden beschouwd als de ultieme vorm van egoïsme – maar wanneer stellen die als ‘anders’ worden gezien wel samen kinderen willen, verandert de opvatting over wat egoïsme is al snel…
Ruim twintig jaar geleden kreeg Patti White uit Californië nieuws waar ze zowel dolgelukkig als bezorgd over was. Haar dochter Lisa maakte bekend dat ze zwanger was.
Lisa heeft het syndroom van Down, een aangeboren chromosomale afwijking die zich uit in verschillende gradaties van fysieke en mentale beperkingen. Maar wat veel mensen vergeten, is dat veel mensen met het syndroom van Down prima voor zichzelf kunnen zorgen, een baan hebben en een zelfstandig leven leiden.
De kans dat twee mensen met het syndroom van Down een kind krijgen, is echter kleiner dan bij andere stellen, omdat het zelden voorkomt dat een man met het syndroom van Down vader wordt.
Toen Patti White hoorde dat er een kleinkind op komst was, was ze erg verrast, maar ze stond volledig achter haar dochter Lisa en haar besluit om het kind te houden.
